De transhumance, van de vlakte naar de bergweiden

Als het gras op de vlaktes geel wordt van de hitte, brengen de herders hun kuddes naar de bergen, waar de weiden de hele zomer groen blijven. Dat is de transhumance: een seizoensgebonden trek die in de Provence al eeuwen bestaat.

Het grote vertrek

De schapen van de Crau-vlakte en de Alpilles, vaak van het ras Mérinos d’Arles, trekken in juni naar de bergweiden van de Zuidelijke Alpen. Daar blijven ze de hele zomer onder de hoede van herders en hun honden, en in de herfst, in september of oktober, komen ze terug.

Vroeger werd de hele tocht te voet afgelegd, één tot twee weken lang, over brede paden die voor kuddes waren gereserveerd, de drailles. Tegenwoordig reizen de meeste kuddes per vrachtwagen, maar sommige herders lopen nog het hele traject of een deel ervan.

Het feest van Saint-Rémy

Elk jaar op pinkstermaandag viert Saint-Rémy-de-Provence de transhumance. Duizenden schapen trekken door de stad, samen met geiten, ezels en herdershonden, onder het geluid van hun bellen. De leiders, rammen of bokken, dragen grote bellen; de herders zijn in werkkleding. Kom vroeg als je een plekje langs de boulevard wilt.

De bellen

De bellen van de kudde zijn er niet alleen voor het feest: ze laten de herder weten waar zijn dieren zijn, zelfs in de mist of ’s nachts. Elke bel klinkt anders, en een goede herder herkent zijn leiders aan het geluid.

Op het plateau van Sault

Het plateau van Sault en de Mont Ventoux zijn ook weidegebied, en in de zomer kom je er kuddes tegen. Kom je er een tegen op een pad, blijf dan staan, houd je hond aan de lijn en laat haar passeren: de patous, die grote witte honden, beschermen de schapen en houden er niet van als je te dichtbij komt.